Takım konsepti:

Kesinlikle takım da ben varım diye düşünme.Eğer kendini iyi hissediyorsan,diyebilmelisin ki ben takımın iyi oyuncusuyum.Ama şunuda unutmaki bu senin üzerine ekstra bir yük getireceğinden takıma ve koçuna olan sorumluluğunun da artacağının bilincinde olmalısın.

 Şampiyon bir takım çok iyi 5 bireysel yetenekleri üstün oyuncudan,vede çok çalışan 7 tane figuran oyuncudan oluştuğunu da unutma.Ancak bu başarı yardım ve paylaşma sayesinde olur.Yetenekleri belirli bir noktada birleştirip,takım ruhunu ön planda tutacak şekilde bunu kendi takımına uygulayabilirsin.

 Şunu unutma takıma kiminle başlandığı değil,kiminle bitirdiğin daha önemlidir.

 Savunma:

 İyi savunma maç kazandırır,inanılmaz mücadele ve hırslı istekli savunma şampiyonluğu getirir.

 İyi savunmanın %25 i çalışılmayla %75 istek ve arzuyla olur.

 Şunu unutmaki 10 sayı geriden gelip kapatılan fark ancak istekli savunmayla kapanarak olur.

 Kişisel yetenek ve davranışlar:

“Popülarite senin insanlar tarafından farkına varılıdığın taraftır,karakterin ise senin kim olduğunu gösterir.”(John Wooden)

 “Doğru sporcular mutlaka sağlam bir karaktere sahip olmalıdır,başkalarının yönlendirmesiyle karakter oluşamaz,oluşturulmamalıdır.”(John Wooden)

 “Hayatta seçenekleri sen seçersin,ve bu seçeneklerde seni yaratır.(John Wooden)

 Şunu unutmayalım ki kimse basketbolu dört dörtlük oynamıyor.Herkes hata yapabilir.Mutlaka bir telafisi olduğu unutulmamalıdır.

 Hedefler:

Amaç her zaman doğru yerde doğru zamanda sonuca ulaşmaktır.Bu oyun zevk almaya,çalışmaya ve tercübelere(iyi veya kötü)dayanır.Ve bu değerler sizin gelişmenizde çok önemli yargılardır.Eğerki çok çalışmış,efor sarf etmiş bir kişiysen,mutlaka sonunda gururlanacağın ve başarıya doymuş bir oyuncu olursun.

 “Eğerki hazırlıklarını aksatırsan ve doğru çalışmazsan,çalışmalarının sonucuda aksar”(John Wooden).

 Hız ve çabukluk:

Her zaman hızlı ol,ama aceleci davranma.(John Wooden)

 Ufak ama önemli detaylar:

 Unutmaki kaptırılan topun telafisi zordur.Bununla karşılaştığın takdirde,hemen savunmayı sıfırla ve hemen tekrar düzenle.

 Eğerki şampiyon olmak istiyorsan,4 periyotu çok düzgün ve iyi geçirmelisin.Bu senin iyi takım olduğunun göstergesidir.

 Her zaman küçük aralıklara önem ver.Her periyotu 4 er dakikalık bölümlere böl.Ve konsantre olduğun her noktada 4 dakikalık süreler tanıyarak yoluna ilerle.

 Çok kritik dakikalarda aldığın radikal kararlar seni başarının doruğuna çıkartır.Bu dakikaları iyi belirle bunlara “Kırılma noktası”dedğimiz maçın senin lehine döndüğü dakikalardır.Her zaman savunmada sabırlı ol ve başarının yolunun Savunmadan geçtiğini unutma.

Kaan Onat KALKAN

Aramalar:

• basketbol ile bilgiler
• kaan onat kalkan
• basketbol antrenörü
• basketbolda bilgi
• basketbolda topsuz koşular
• kesinlikle takımda ben varımd diye düşünme
• basketbol takım antrenmanları
• basketbol anterman
• basketbol için antreman
• basketbol koçu hakkında bilgi

Bu sene BEKO Basketbol Ligi takımlarından TÜRK TELEKOM‘un Baş Antrenörlüğünü yapacak olan değerli Faruk AKAGÜN hocamızın bir yazısıdır..

Basketbol tekniği üzerine yüzlerce kitap yazılmıştır. Her biri ayrı değerdedir. Zira, bu kitapların her birinde kitabı yazan koçun deneyimleri ve basketbol felsefesi yer almıştır. Özellikle de genç koçlar için bu kitaplar çok kıymetlidir. Bu kitapları okudukça bilgileri artar ve derinleşir. Bir koçun da özellikle ilk yıllarında öncelikle yapacağı da kendini bilgi olarak eğitmek olmalıdır. Bunun da en etkili yolu çok okumak ve çok seyretmektir. Esas önemli kısım da bundan sonra başlamaktadır. En önemli şey, bir koçun bilgi birimlerini ve deneyimlerini oyuncularına yansıtabilmesidir. Bir profesör düşünün sonsuz bilgiye sahip fakat bu bilgilerini öğrencilerine yansıtamıyor ve öğrencilerin dikkatini derslerinde çekemiyor. Ayni şekilde bir koç da oyuncularına bilgisini doğru teknikte ve onların maksimum ilgisini çekerek anlatma sanatına sahip olmalıdır.

Bir koç, hepimizin bildiği gibi yıllık, aylık, haftalık ve günlük programlar yapar. Antrenmana har dakikası planlanmış bir program ile gelir. Hatta antrenman öncesi eğer varsa asistanları ile programı tartışır ve görev bölümü yapar. Günlük antrenman programının içeriği, akışı ve sıralaması da tamamen ayrı bir teknolojidir ki bugünkü konumuzun dışındadır. Bizim tartışacağımız konu ise hazırlanan antrenman programlarının sunuş biçimidir. Bu da metodoloji, teknik ve yetenek gerektirir. Ana amaç her ne olursa olsun oyuncunun dikkatini çekmektir. O zaman bu antrenman sunuş biçimini şu şekilde açalım;

1) HER ANTRENMANIN BİR AMACI OLMALIDIR

Bugün birçok oyuncu çok koşarak yapılan ve pestilini çıkartan bir antrenmanı “iyi çalıştık” diye niteler. Ancak “çok koşmak” ile “amaçlı koşmak” ayrı şeylerdir. Öğrenmek ise tamamıyla farklı şeylerdir. Bir oyuncuya “bugün antrenmanda ne öğrendin?” diye sorulsa çoğu oyuncu bunu sağlıklı cevaplayamaz. Oysa antrenör idman öncesi oyunculara çok kısa bir izahat vererek “bugün fast break savunması, yarım saha baskılı savunmaya hücum ve rakip uzunları man to man savunmada box etme çalışmasına ağırlık vereceğiz” veya eğer fundamental çalışması ise “bugün kısa oyuncular guard penetresi ve topu boş adama çıkartma, uzun oyuncular ise çember altı ayak oyunları çalışacak” şayet kondüsyon çalışması ise de yine amacı belirterek “bugün aerobik kapasitemizi geliştirici uzun mesafe koşular ve sonra da vücudumuzun üst kısmını çalıştıracak halter çalışması yapacağız” şeklinde oyuncuların yapacağı antrenmana bilinçli olarak katılmaalrını sağlamalıdır.

2) OYUNCULARIN ANTRENMANA ZİHİNSEL İŞTİRAKİNİ SAĞLAMAK İÇİN SORU SORULMALIDIR

Yapılan idman esnasında oyunculara “bu drill neyi kazandırma amaçlı yapılıyor, sen ne öğreniyorsun?” şeklinde sorular sorulmalıdır. Antrenman sonrası ufak bir toplantı yaparak, “bu idmanda neyi geliştirdik, ne öğrendik?” gibi bilgi yoklamaları oyuncuların da düşünmeleri ve yaptıkları işin NASIL ve NEDEN’lerini bilmelerini sağlar.

3) ANTRENMANDA KONUŞMA VE AÇIKLAMALAR ÇOK KISA, UYGULAMALAR UZUN OLMALIDIR

Üst yapı oyuncularının yıllardır şahit olduğum en büyük şikayetleri antrenman esnasında sık sık kendilerini durdurarak, uzun uzun konuşarak hem soğumalarına hem de konsantrasyonlarının kaybolmalarına neden oldukları üzerinedir. Bu tip uzun açıklamaların, antrenman sonrasında mutlaka yapılması gereken stretching esnasında yapılması daha iyi olur. Altyapı idmanlarında ise birçok genç antrenörün oyuncularına zaman zaman bilgilerini ispat etmek için veya iyi niyetle de olsa her drili uzun uzun anlatmaları, o yaştaki küçüklerin ilgilerini kaybetmelerine neden olduğu gibi zaten hafta sonu 1-2 saat gelebilen bu oyuncuların topla oynama dakikaları da alınmış olmaktadır. Her iki kategoride de oyuncular topla oynadıkları kadar mutlu olmaktadır ve bu unutulmamalıdır.

4) ANTRENÖRÜN SES TONU VE SAHADA DURUŞ POZİSYONU ÇOK ÖNEMLİDİR

Antrenörün ses tonu sahanın her tarafından duyulacak kadar yüksek bir volümde, eğitici ve otoriter ancak diktatör hissini vermeyecek bir şekilde olmalıdır. Bu nedenle sahada duracağı yer çok önemlidir. Oyuncuların ağzından çıkabilecek her kelimeyi duyabilecekleri açılarda durmalıdır. Kesinlikle arkasını bir gruba dönerek konuşmamalıdır zira ses boğulur ve o gruba ulaşamaz. Dolayısıyla da oyuncuların dikkati dağılır. En verimli yerler sahanın köşeleri veya kenar çizgileridir. Ki bütün oyuncular antrenörün karşısında olur. ANTRENÖRÜN HİTABI, HANGİ YAŞ KATEGORİSİ OLURSA OLSUN HAKARET VE ŞİDDET İÇEREN TAVIRLARDAN UZAK OLMALIDIR.

5) OYUNCULARIN DİKKATLERİNİ KAYBETMEMELERİNİ SAĞLAMAK ÖNEMLİDİR

Antrenman esnasında koç, oyunculara “stop veya düdük” ile “olduğun yerde kal” ikazını prensip olarak öğretmeli ve oyuncularına yapacağı ikazı yanına giderek kısık sesle değil herkesin duyacağı şekilde yapmalıdır. Aksi takdirde diğer oyunculara başka şey ile ilgilenmelerine fırsat yaratılır. Zaman zaman diğer oyunculara “arkadaşının burada ne yapması gerekirdi, fundamental hatası nerede? “şeklinde sorular ile herkesin birbirinin hatasına dikkat etmeleri ve sadece kendini düşünmemeleri sağlanır. Bu sayede oyuncuların “koç nasılsa benimle konuşmuyor” diyerek başka şeyle meşgul olmaları önlenir.

6) DRİLLERİN KALİTESİ DEĞİL OYUNCULARIN ONLARDAN NE KADAR ÖĞRENDİĞİ ÖNEMLİDİR

Her koç antrenmanda çok güzel driller uygulamak ister. Fakat bazı koçlar dirllerin uygulanması esnasında oyuncuların yanlışlarına müdahale etmezler. Oysa şunu göz önünde bulundurmak lazımdır ki herhangi bir kişi de o drilleri bir yerden okuyup antrenmana getirebilir ancak koçun farkı uygulama esnasında yapılan hataları görüp oyunculara doğru şekilde yaptırtmaktır. Yani hatayı bulabilmek koçun sanatı ve farkıdır. Drill’in güzelli değil oyunculara ne kazandırdığı önemlidir. Özellikle altyapı antrenörlerinin bu konuya çok dikkat etmeleri ve dirillerdeki hataları düzeltmenin önemi ve yanlış uygulanan drillerin vakit kaybından başka bir şey olmadığını bilmeleri önemlidir. Ancak bu hata düzeltmeleri antrenmanı kesmeden gerekirse oyuncuyu saha dışına alarak özel ilgilenerek tekrar sahaya döndürmek suretiyle yapılmalıdır.

7) İYİ UYGULANAMAYAN DRİLLER’İ BÖLEREK KÜÇÜK PARÇALAR HALİNDE VERMELİDİR

Bazı driller iyi uygulanamaz ve hem koçu sinirlendirir hem de oyunculara başarısız oldukları düşüncesini getirir. Bu durumlarda aynı şeyde ısrar etmek ve daha fazla moral bozmak yerine onu parçalara bölmek yine de olmaz ise başka bir drile geçmek yerinde olur.

DRİLLER BİR KERE AÇIKLANMALI VE TEKRARLANMAMALIDIR

Üst yapıda oyuncular, kimi dinlemeye iyi konsantre olamadıklarından kimi de vakit çalma amacıyla açıklanan drilleri tekrar tekrar sorarlar. Şayet drill açıkça anlatılmış ise ikinci defa tekrarı ancak antrenmandan saat çalmak veya isteksiz dinlemek ile izah edilebileceğinden tekrarından şiddetle kaçınılmalıdır. Ben şahsen koçluk yaptığım takımlarda bu durumlarda yüksek ses ile 5’e kadar sayıp sonra koşma cezası verdiğimden oyuncularım hem çabuk anlar hem de uygulamaya çabuk geçerlerdi. Ayrıca oyuncuları AKTİF tutmak için bir metotta eğer 3’lü veya 5’li gruplar yapmak gerekiyorsa koç teker teker isim seçeceğine oyuncular “guard, forvet ve pivotlu 3’erli grup olun” diyip 5 saniye vererek onların düşünmelerini sağlamak daha verimli olur. Yine, bir set çalışması esnasında “sahaya iki guard, iki forvet ve bir pivot geldin” diyebiliriz.

9) ANTRENÖRLER SAHADA GÖREV BÖLÜMÜ YAPMALIDIR

Eğer birden fazla antrenör varsa mutlaka görev bölümü yapılmalıdır. Baş antrenör konuşurken yardımcılar susar ki oyuncuların konsantresi bozulmasın. Keza, baş antrenör bir asistanına “şimdi koç x size fast break açılışını gösterecek” diyebilir. Driller veya set çalışmalarında ise görev bölümü çok verimli olur. Set çalışırken, bir asistan örneğin sadece screen’lere diğeri ise hücum ribaunduna dikkat ederken baş antrenör de çalışmayı genel olarak izleyebilir.

10) SADECE HATALARI SÖYLEMEK DEĞİL YAPILAN İYİ ŞEYLER DE ONORE EDİLMELİDİR

Antrenmanda yapılan iyi şeyler de taltif edilmeli bu sayede takımın kendine güveni sağlanmalıdır. Ayrıca ferdi olarak da oyuncuların yaptığı iyi şeyler sözle veya vücut dili ile yani sırtını sıvazlayıp başını okşayarak ödüllenmelidir.

Faruk AKAGÜN

Aramalar:

• faruk akagün
• basketbol kişilerin duruş yerleri
• basketbolda fast break açılışları
• basketbolda mevkilerin yerleri sahada nerelerde dururlar
• basketbolda saha duruş yerleri
• futbolcuların mevkilerine duruş yerleri

Ayaklarımız geriye ve her iki yana düşmemize direnç gösterecek kadar açık olmalı, (bir ayağımızın biraz ileride olması çok önemli değil.) Genelde ayaklarımızın arasındaki mesafe omuzlarımızın arasındaki mesafe kadar olmamalı.

Dizlerimiz zıplamak veya ileriye gitmek üzere kırık olmamalı (dizimizin üzerinden başlayan ve kasıklarımıza giden dört başlı kasımızın gerili olması gerekmekte) bunun sebebi vücudumuzun belden yukarı kısmının sağlam dengeli ancak her türlü darbeye dayanıklı bir temel üzerinde durmasını sağlamak.

Belimizin düz ve göğsümüz potaya dönük olması gerekmektedir. Topu tuttuğumuz nokta ise en azından omuzlarımızın üzerinde bir yerlerde olmalı ön kolumuz düz, omuz, dirsek ve bilek eklemlerimiz bir daha geri gitmeye ihtiyaç göstermeyecek şekilde gerili olmalı top avuçlarımızın ayasına değmemeli.

Şut atmaya yeni başlamış ve henüz herhangi bir alışkanlık edinmemiş genç oyuncular ile çalışıyorsak tüm bunlara ilave olarak üst kısım yani kollar ve baş bölümü ile ilgili iki önemli ayrıntının üzerinde durmamız gerekecektir. Bunlardan ilki şut atarken oyuncunun başı kesinlikle düz durmalı ve atış sırasında hiç kımıldamamalı, diğeri ise şutu atmak üzere topu taşıdığımız noktada oyuncumuz potayı her iki gözü ile görebilecek bir konumda olmalıdır.

Topu tutan elin baş parmağı şakak kemiğine değmesi halinde, ön kolumuzuda düzeltirsek anlatılan pozisyona uygun bir durum almış olabiliriz. Oyuncunun topu atış sırasında savurmasına mani olmak için atıştan sonra elinin ve kolunun topu takip ederek uzatmasını istemeliyiz. Oyuncumuzun zıpladığı noktaya düşmesi de oldukça önemli bir ayrıntıdır.

Atışın En Zor Bölümü İse Topa Verilecek Olan “Kavis” İle İlgili Bölümüdür

Eğer topumuzun bir çift gözü olsaydı! Elimizden çıktıktan sonra çember hizasını geçtiği anda çemberin içini önce çizgi olarak sonra elips şeklinde, daha da yükselince daire biçiminde görmeye başlardı. Topumuzun çemberi tam bir daire halinde gördüğü konum ise hedefimizin en geniş halidir. İsabet ihtimalini artırmak için topun düşmeye başlayacağı bu noktayı bulabilmemiz bizim için önemli bir ip ucudur.

Bu çalışmalar sırasında karşımıza çıkan en büyük sorun normalde oyuncuların topu almadan önce yapmaları gereken hazırlıkları topu aldıktan sonra yapmaya çalışmaları olacaktır. Bu konuda ısrar eden ve yeteri kadar çalışırsak sonunda oyuncumuza basketboldaki en önemli hücum silahını kazandırmış oluruz.

Çalışmalarımızın sonunda oyuncumuzu topla buluştuğu anda bir fotoğraf karesinde ve ideal şut pozisyonunda görebiliyorsak ve oyuncumuz daha sonra başka hiçbir hareket yapmadan sadece şut için yukarı doğru hareket ediyorsa, öğretimimiz başarıya ulaşmış demektir.
Çalışmalar sırasında topun altına girmek, vücudunu topun altına taşımak, dizleri kırmak, bacakları çevirmeden üst vücut yani torsoyu ve kollarını topa uzatmak, tek zamanlı jump stop yapmak, ayak burunlarının çemberi göstermesi, topla buluşulduğu an tek bir ses çıkması en çok kullandığımız uyarı çeşitleridir.
Çalışmalarımıza önce pota altından faul çizgisi üzerinde duran oyuncuya verilecek pas ile başlamalıyız. Bu çalışmada top pota yönünden geleceği için oyuncumuz kollarını ve üst kısmını çevirmeden kolayca dengesini bulacaktır. İlerleyen süreçte çeşitli yönlerden verilecek paslar ile çalışmalara devam ederiz.

Dizlerin kırık ve güçlü olması, üst kısmımızın kolay bozulmayacak bir kalıp gibi olmasını sağlarken, topun sağ veya sol gitmesi konusunda endişe etmeden sadece yükseklik ayarı ile ilgilenmemizi sağlayacaktır.

Çalışmalarımızda Kaç Şut Atabiliriz?
Kişisel deneyimime göre bir oyuncunun iki top ile tek potada yaptığı çalışmada (sadece pas veren bir antrenör ile birlikte) iki saat içinde rahatlıkla beşyüz atılabilir, ancak her atışın temposu maç içindeki ve o pozisyondaki tempo ile aynı olmalıdır.

Cem AKDAĞ

Aramalar:

• basketbol oyuncusu
• basketbol oyuncusu olmak için neye dikkat etmeliyiz
• önemli basketbol oyuncuları
• koordinasyon hareketleri nelerdir
• basketbol takımı ve oyuncuları hakkında bilgi
• basketbol oyuncusu nedir ?
• türkiyenin önemli basketbol oyuncuları
• cem akdağ set
• en guclu basketboll oyuncusu
• galatasaray eski antrenörü cem gökçe

Geçtiğimiz sezon Galatasaray Cafe Crown’un Beko Basketbol Ligi’nde kalmasında önemli rol oynayan tecrübeli antrenör Cem Akdağ, Gökçe Başaran’ın sorularını yanıtladı.

Gökçe BAŞARAN – Galatasaray’ın en zor döneminde takımın başına geçen Cem Akdağ, bir kez daha Galatasaray camiasına ismini altın harflerle yazdırdı. Herkesin umudunu kestiği dönemde takımı aldı ve sihirli değneğini dokundurarak, takımı ligde tuttu. Biz de bu özel ve cesur insanla Galatasaray ve Türk basketbolu hakkında söyleşi yaptık.

Antrenörlük kariyerinizden bahsedebilir misiniz?

Antrenörlük kariyerime resmi olarak 1982 yılında Galatasaray minik takımında başladım. Daha sonra Eczacıbaşı altyapı antrenörlüğü yaptım.  Ayrıca aynı senelerde Yıldız Milli takım ve Genç Milli takımlarda antrenörlük yaptım. Daha sonra Galatasaray da alt yapı koordinatörlüğüne getirildim.  Bir çok  kez Genç ve Yıldız Milli Takımla Avrupa şampiyonalarına katıldım. Daha sonra erkekler birinci liginde Galatasaray da yardımcı koç olarak görev aldım. Ayrıldıktan sonra Beşiktaş takımında baş antrenör oldum. Kısa bir dönem Karşıyaka’ya da koçluk yaptım. Daha sonra tekrar Galatasaray erkek takımında yardımcı antrenörü olarak döndüm. Aynı yılın sonunda kadın basketboluna geçtim ve Brisa takımında 3 sene süren bir tecrübem oldu, Brisa takımında ki görevimin son senesinde Kadın A Milli takımında baş antrenörlüğe getirildim ve uzun süre, sanırım sekiz- dokuz yıl süresince Milli takımda koçluk yaptım. Milli takımda ki son senemde Galatasaray Kadın takımından teklif geldi ve orada antrenörlük yaptım. Ancak ikinci senenin ortasında kendi isteğimle ayrıldım. Bu sene erkek basketboluna geri döndüm ve Galatasaray’da baş antrenörlük yaptım.Bu arada, hem kadın hem erkek milli takımlarında baş antrenör olarak sanırım 350 küsur maça çıktım.

Galatasaray Cafe Crown’ın en zor döneminde takımın başına geçtiniz. Takımın başına geliş hikayenizi anlatır mısınız?

Galatasaray’a geliş hikayem şöyle oldu: Yurtdışındaydım, o sırada eskiden beri dostluğumuz olan Nur Gencer beni telefonla aradı. Galatasaray’a gelmemi teklif etti. Bende, önce görüşmemiz gerektiğini çünkü bir sene önce Galatasaray’dan ayrıldığımı hatırlattım. Nur Gencer’de bunu kabul etti ve benim dönmemi bekleyeceğini söyledi. Daha sonra sanırım şartlar gereği dönmemi beklemeden antrenör olduğum ilan edildi. Gerçi biraz emrivaki oldu ama ben döndükten sonra her hangi bir sorun yaşamadan hemen görevime başladım.

Bu sıkıntılı dönemde oyuncular nasıl motive edildi?

Aslında Nur Gencer’in gidişiyle ortalık çok karışmıştı. O dönem işimiz gerçekten çok zormuş. Artık takımın pivotu ve kazanılan Fenerbahçe Ülker maçının kahramanı Cemal Nalga ve Simas Jasaitis’in yedeği Tufan Ersöz yoktu. Basında sürekli olarak bizim 1.ligde kalmamızın imkânsız olduğu yazılıyordu. Malum olaydan sonra kulüpte basketbolla ilgili yönetici kalmamıştı, yabancı oyuncular artık yöneticilerin sözlerine güvenmiyorlardı. Bir defasında futbol şubesinden bir yönetici antrenmanımıza gelerek oyunculara yönetimin bana güvendiğini söylemek zorunda kalmıştı. Bu dönemde ben tüm oyuncularla tek tek görüşmeler yapmaya başladım. Bu görüşmelerin sonucunda düşüncelerini ve bulundukları pozisyonu anlamaya çalıştım. Aldığım izlenime göre alınacak iki üç mağlubiyet sonrası bazı oyuncular ayrılmaya yakındılar.Yaptığımız toplantılarda kendilerine ufak tefek değişiklikler yerine bir konsept değişikliği yapacağımızı ve onları mutlu edecek bir oyun sistemi uygulayacağımızı anlattım, şansımızın da yardımıyla ilk maçlarda iyi sonuçlar alınca her şey yoluna girmeye başladı. O bölümü böyle atlattık ama tam düzlüğe çıktık derken, yani ligin sonlarına doğru,Türk oyuncularda gerilim ortaya çıkmaya başladı. Sürekli kazanmamıza rağmen halen düşme tehlikesi yaşamamız bazı oyuncuların sinirlerini bozmaya başladı. Buna rağmen son maçlarda toparlanarak ligde kalmayı başardık.

Galatasaray taraftarının takım üstünde ki etkisi nasıldı?

İşler iyi gittikçe taraftarın playoff beklentisi artıyordu. Bunu çok doğal karşılıyorum, normal şartlarda gelişen bir lig olsaydı belki lig şampiyonu bile olabilirdik. Çünkü Efes Pilsen ile eşleşme durumumuz vardı ve Efes ile play-offlara 0-0 başlayacaktık ve yine o muhteşem taraftar arkamızda olacaktı. Ama Maalesef olmadı. Aslında o kadar ilginç maçlar oldu ki, bir yabancıya anlatsanız size inanmaz. 16 takımlı ligde 9. oluyorsunuz, bir puan fazla olsa playoffa giriyorsunuz ama bir puan eksik olsa küme düşüyorsunuz. Bu kadar garip bir lig yaşadık. Bu arada taraftarında pozitif katkısını ve bizimle bütünleşmesini unutmamak lazım, açıkçası onlarla birlikte coştuk diyebilirim. Özellikle bunu İstanbul’da ki  Efes Pilsen ve Beşiktaş Cola Turka maçlarında hissettik.

Bu dönemde lige konsantre olmuşken Eurocup oynamak takımı nasıl etkiledi?

Öncelikli hedefimiz ligde kalmaktı ve bu organizasyonu da esas amacımız için kullanmaya çalıştık. Aslında diğer Türk takımlarına baktığımızda, 2.tura kalmamız da küçümsenecek bir başarı değil. Bence olay ritim meselesi. Çarşamba ve Cumartesi günü arka arkaya maç yapmak bu ritme alıştıktan sonra çok yararlı oluyordu. Ama en büyük korku sakatlık korkusuydu. Bu yoğun tempo içinde eğer sakatlık olursa ,dar bir kadro olduğu için bazı sıkıntılar yaşıyorsun. Bizde böyle sakatlıklar bir iki kere oldu, etkilerini gördük. Ama netice olarak Eurocup’ın artıları çok fazla oldu. Kendimizi sınama imkânını bulduk. Valencia gibi daha sonra kupayı kazanana bir takıma, kendi evinde hakemlerin son dakikada haksız kararları yüzünden mağlup olduk. Sonuçta şampiyon olan takımı yenme noktasına geldik. Bu da oyuncularda özgüven yarattı ve bu avantaj olarak hanemize döndü.

Siz  ve ekibiniz takımın başına geçtiğiniz Pınar Karşıyaka maçından, sezon sonuna kadar Galatasaray Cafe Crown Türkiye liginde oynadığı 24 maçın 17’sini kazandı. Bunu nasıl başardınız?

Her maçı kazanma zorunluluğu, motivasyonun en yukarıda olmasını sağladı. Zaten benim bunu oyunculara tekrar etmeme gerek yoktu, oyuncuların kafasının köşesinde vardı. Ama benim burada ki inancım; her maça hazırlanırken ve her maça çıkmadan önce özellikle,” bu maçın bizim için en önemli maç olduğunu düşünmektir” . Dolayısıyla her maça hazırlandık ve tüm maçlarda da bu performansı gösterdik. Oyuncularımızın büyük gayretleri, staffın inanılmaz uyumu, bunu sağlayan etkenlerdi. Şunu da söylemekte yarar görüyorum, staff derken işe başladığımız günden lig sonuna kadar birlikte olduğum ekibi kastediyorum. İdareci ve yöneticilerimize baktığımızda, başımızda ki şube kaptanları sürekli olarak değişti, tam beş tane şube kaptanı değişti. Sürekliliği olan sadece ben, yardımcı antrenörlerim, Cihansever Yeşildağ ve Tolga Başer, kondisyonerimiz  Semih Eroğlu ve diğer staff üyeleriydi. Dolayısıyla bu ekibin büyük katkılarıyla bu işleri yaptık ve alnımızın akıyla çıktık.

Galatasaray Cafe Crown sezon genelinde çok kritik maçlar kazandı. Ama en önemlisi Beşiktaş Cola Turka maçı idi. İlk periodu 36-18 geride kapayan bir takım, maçı 11 sayı farkla kazanmayı başardı. Bu maçın öyküsünü anlatır mısınız?

Bir maç önce Türk Telekom’a kaybettik ve bu maçta Darius Washington,Fatih Solak sakatlıkları nedeniyle  oynamamıştı. Caner Topaloğlu’nu da sakat sakat oynatmak zorunda kaldık. Ciddi bir demoralizasyon söz konusuydu. Fakat biz geçmiş maçı düşünmeden bu maç için elimizden gelen hazırlığı yaptık. Bence bu maçı en özel kılan tarafı Darius Washington’ın pozisyonudur. Çünkü maçtan önce ciddi bir idari hata yapıldı. Bize sakat olduğu ve oynayamayacağı söylendi. Üç maçımız kaldığı için bu maçta riske etmek istemiyorduk. Fakat kendisini  ısrarla iyi hissettiğini söylüyordu. Çok büyük bir tesadüf eseri, kondisyonerimiz Semih Eroğlu başka bir doktora gidilmesini sağlamış. Masörümüz de o doktora gidip, Mr’ı göstermiş. Doktor, bu sakatlığın Darius’un oynamasında mani olmayacağını ve sakatlığında da artma ihtimali olmadığını söylemiş. Neticede Darius’ta isteyince oynatmaya karar verdim. Şimdi düşünüyorum da Dariusu oynatmasaydım ve böyle bir hata yüzünden küme düşseydik, derdimizi kimseye anlatamazdık. Bu arada Darius’un Telekom maçında oynamaması ve dokuz gün boyunca antrenman yapmaması durumu daha da vahim hale getiriyor.

Takım maça çok kötü başlayınca hemen Darius’u oyuna sokma ihtiyacı hissettim. İlk girdiğinde fazla katkı yapamadı ama en azından bize sahada kalabileceğini gösterdi. Devrede yanıma topallayarak geldi ben bayağı korktum ne oldu diye sordum bana antrenman yapmadığı için bacaklarının ağrıdığını söyleyince rahatladım, zaten daha sonra izlediğimde TV de yorumcu Dariusun sakatlığının devam ettiğini sanıyormuş.Farkı üçüncü periyotta kapattık ve sonunda galip geldik. Burada değinmek istediğim şu: ben genellikle bu tip arada normal olmayan farklar varken , oyunculara bunun böyle devam etmeyeceğini, bu olayın istatistikle alakalı bir durum olduğunu netice olarak rakip takımın ve bizim takımın şut yüzdelerinin her an normale döneceğini  hatırlatırım ve oyuncuların o maç için çalıştığımız şeyleri uygulamasını söylerim. Aynı şeyleri bu maçta da söyledim ve olay beklediğimiz gibi gerçekleşti.. Hatırlayabildiğim kadarıyla bu maçta ,savunmada yaptığımız bir takım varyasyonlar işimize çok yaradı. Bu arada söylemek istediğim başka bir şey daha var. Geçtiğimiz sezon bazen, 20 sayı öndeyken farkın kapanması veya 15 sayı öne geçtikten sonra farkın inmesine nasıl mani olunmadı gibi eleştiriler oldu. Bizim oynadığımız ya da Beşiktaş Cola Turka’nın oynadığı basketbolda bunlar gayet normal. NBA dahil bu dünyanın her yerinde böyle. Yanılmıyorsam iki yıl önce oynanan Euroleague finalinde Cska Moskova-Panathinaikos maçında  da aynı şey cereyan etmişti.CSKA  20 sayı geriden geldi farkı kapadı ama maçı kazanamadı. Burada antrenörü eleştirmeden önce, oynanan basketbolun temposuna ve takımların oyun stiline bakmak lazım.

Özellikle sezon genelinde en istikrarlı oyuncuların başında Evren Büker geliyordu. Evren için düşünceleriniz nedir? Takımdan ayrılmasına şaşırdınız mı?

Öncelikle son soruna cevap vereyim, Evren Büker’in takımdan ayrılması beni çok şaşırttı. Bildiğiniz gibi başlangıçta bana bu sezon için transfer teklifi yapılmıştı. Ve bende takım kurmak için çalışmalara başlamıştım, o dönemde ben,  idarecilerden hemen Evren ile anlaşma yapılmasını istedim. Türk oyuncular arasında muhakkak kalmasını istediğim oyuncu Evren Büker’di. Bence bu çok ciddi bir idari hata. Çünkü biliyorsunuz bugün A Milli takımda oynayan yıldız bir oyuncuyu almak ne kadar zor, zaten elimizde olan bir oyuncuyu kaybetmemiz beni gerçekten çok üzdü. Ama Evrenle ilgili söyleyeceğim şu; bizim uyguladığımız oyun tarzında oyunculara özgürlük veriyoruz. Eğer oyuncular agresif yapıda ve koşabilen oyuncularsa bu oyun sistemin içinde kendilerini rahat rahat gösterebilme imkanı buluyorlar. Evren’de de potansiyel olarak böyle bir yapı var. Zaten daha sonra eski antrenörü Okan Çevik’le görüştüğümde, Okan’da bana  “ben Evreni bu kadar fazla bir numarada kullanmazdım  dedi”  Bu durumda da Evrenin ön plana çıkması zor olurdu. Ama bu tarzın içinde Evren kendine iyi bir yer edindi. Netice olarak çok başarılı bir sezon geçirdi. Bu durumda hem Galatasaray hem de Evren kazançlı çıktı. Bir numara pozisyonunu ne kadar iyi oynayabileceğini herkese gösterdi. Bazı antrenör arkadaşlarım, bana baskı karşısında oynayabiliyor mu? Diye soruyorlardı. Evren, antrenmanlarda Darius ile eşleştiği zamanlarda bile kolaylıkla top getirebiliyor ve oyunu kurabiliyordu. Bu transferin onun için hayırlı olmasını diliyorum, her şeyden önce çok efendi, iyi bir sporcu ,iyi bir insan. Umarım her şey istediği gibi olur.

Galatasaray Cafe Crown ile sezon sonu bittiğinde tekrar anlaşacağınız konuşuluyordu. O dönemde neler oldu? Galatasaray camiasına kırgın mısınız?

Kesinlikle kırgın değilim, ayrıca bu benim Galatasaray’da ilk kez yaşadığım bir olay değil. Tabii bazı ayrılışlarım biraz daha üzücü olmuştur, bu da onlardan bir tanesiydi. Tekrar ediyorum, farklı kategorilerde farklı yöneticiler varken, buna çok benzeyen durumlarla karşılaştım. Dolayısıyla kırgınlığım söz konusu değil. Bu olayın tek üzücü yanı; önce sezon başında bana bir teklif yapılması ve iş imza aşamasına gelince, bana yeni bir antrenörle anlaştıklarını bildirmeleri oldu.

Hem Kadın Milli takımında hem Galatasaray Kadın ve Erkek takımlarında göze hoş gelen bir basketbol oynattınız. Bu bağlamda basketbol felsefenizden bahsedebilir misiniz?

Bugün artık bütün dünya yüksek tempo ile basketbol oynamaya başladı. Hangi üst seviye organizasyonları izlerseniz izleyin; görmüş olduğunuz olay tam sahadan agresif savunmalar, top ele geçtikten sonra mümkün olduğu kadar süratli tempo… Zaten siz tempoyu yükseltmezseniz, artık agresif ve sert savunmalar sizin oynamanıza izin vermiyor. Neredeyse tüm dünya bu basketbolu oynuyor. En yakın örneği Fenerbahçe Ülker-Efes Pilsen serisi. Baktığınızda Ömer Onan’ın yaptığı baskılı savunma ilk gördüğünüz şey. Geçen sene oynanan İspanya-Sırbistan maçında ilk göze çarpan şey maçın başından sonuna kadar Ricky Rubio’ya yapılan baskı. Topa yapılan baskı ve ondan sonra topun el değiştirmemesi için yapılan inanılmaz top aldırmama müdafaaları. Bu da bize savunmanın artık maçın başından sonuna kadar tüm sahaya yayıldığını gösteriyor. Hücumda ise genlikle maçın sonunda yapılan preslerden kapılan toplarla atılan fast breakleri artık maçın başından itibaren görebiliyoruz. Benim uygulamaya çalıştığım sistem de bununla alakalı. Maçın başından sonuna kadar, sanki son 3 dakikaya 10 sayı mağlup giren bir takım gibi oynamak. Birçok takım bunu uygulamaya çalışıyor. Ama çok önemli zorlukları var. Bu sistemi uygulamak için elinizde koşabilen,atletik ve agresif oyuncular  olması lazım. Belki bu özelliklere sahip oyucular bulabilirsiniz ama hem bu özelliklere sahip hem de tecrübeli oyuncu bulabilmeniz çok zor. Tecrübeli oyuncular daha uzun süre almak için çok koşmak veya çok agresif olmaktan kaçınıyorlar. Ancak büyük başarılara ulaşmak için de tecrübe çok önemli. Bu özelliklere sahip oyuncular bulduğunuzda, bu sistemi her seviyede rahatlıkla uygulayabilirsiniz. Geçtiğimiz sezon Radoslav Rancik, Mike Wilkinson, Simas Jasaitis hem tecrübeli hem agresif oyunculardı.

Klasik sistemde, düşük bütçeli takımlar, büyük bütçeli takımları yenebilir ama geçemez. Doğru seçilmiş oyuncularla, bahsettiğim yüksek tempolu sistemi uyguladığınız takdirde seyirci ile bütünleşmeyi de başarırsanız küçük bütçe ile büyük bütçeli takımları, sadece yenmek değil geçebilirsiniz de. Geçtiğimiz sezon bizim buna çok yaklaştığımızı düşünüyorum.

Hem kadın takımlarımızı hem de erkek takımlarımızı çalıştırmış biri olarak lig ve oyuncu yapısı olarak aralarında ki farklar nelerdir?

Çok büyük farklılıklar var. Mesela Erkeklerde Türkiye’ye Kobe Bryant’ı getirmeniz imkansız. Kadınlarda ise WNBA’in Kobe Bryant’ını Türkiye’ye getirebiliyorsunuz. Ama Türkiye’de WNBA yıldızının yanında oynayan oyuncular Olimpiyat şampiyonu olan Rus Milli takımı oyuncuları değil ve siz o oyuncuların bir uyum içinde oynamasını bekliyorsunuz. Teknik anlamda pek bir sorun olmasa bile yıldız oyuncunun egosu bu uyuma kolay izin vermez. Bence, başka branşlarda yöneticilerin çok sık yaptığı hataya, bu defada kadın basketbolunda da düşülüyor. Yöneticiler hemen başarıyı yakalamak için bu tip oyunculara büyük paralar veriyorlar. Ama takım kimyası, uyum , sistem akıllarına bile gelmiyor.

Bayanlarla ilgili son bir şey söyleyeyim. Bence ülkemiz için en uygun model Fransız kadın ligidir. Fransa’da mükemmel bir lig oynanıyor. Yabancı oyuncular, düşük ücretlere razı oluyorlar kıran kırana bir mücadele var. Çok sivrilmemiş oyunculara rağmen Fransız takımları Euroleauge de final foura kalabiliyor. Milli takımları Avrupa Şampiyonu olabiliyor. Demek ki dengeyi tutturduğunuz zaman çok fazla para harcamaya gerek yok. Sizin bütçenizin beşte birine, iyi bir organizasyon yaptığınız takdirde final foura kalabiliyorsunuz. Bu kadınlar için çok daha mümkün. Ama bu inanılmaz ücretler ödenmeye başlayınca, sanırım Avrupa’da herkes bize yeni Rusya gibi bakmaya başlamıştır. İşin en kötü tarafı da , bütçeler bu kadar büyüyünce  yöneticiler teknik konulara girmeye başlıyor ve bu durumda da kadın basketboluna hayatını vermiş birçok insan yutulup gidiyor. Diğer üzüldüğüm nokta ise, elimizde bu kadar kaliteli antrenörlerimiz varken bu branşta da yabancı koçlar gelmeye başlaması.

Beko basketbol ligimizin kalitesi için neler düşünüyorsunuz?

Bana göre bu işin ölçüsü şu, Ülkelerin Euroleague’de ki hem oyuncu hem takım miktarlarına bakmak gerekli. Türkiye’de bugün iki tane takımla orada temsil ediliyorsa, demek ki oldukça iyi bir seviyemiz var.

Tecrübeli bir antrenör olarak Türkiye’de ki altyapı sistemini nasıl buluyorsunuz?

Erkeklerde son olarak Gençler Türkiye şampiyonasına gittim ve orada seyretme imkânı buldum. Çok enteresan bir şey gözlemledim. Herkes şampiyon olmak için takım kuruyor,, eskisi gibi ileride oyuncu olma ihtimali olan oyuncular yerine,pozisyonu için  fiziği uygun olmayan oyuncularla oynuyorlar.Buna büyük takımlarda dahil olmuş. Her pozisyonda tüm oyuncuların ileride iyi basketbolcular olmasını bekleyemezsiniz. Çünkü bir basketbol takımında aynı sene beş tane genç oyuncu A takımına geçemez. Bunun tek örneği rahmetli Aydan Siyavuş’un Kadiköyspor’udur. Genç takımı önce 2. lige sonra 1. lige çıkarmıştır ki bu tarihte bir kez olmuş bir şeydir. Böyle düşünerek kadro kuran takımlar sonunda  A takıma bir oyuncu bile çıkaramıyor. Ama şimdi gördüğüm kadarıyla fizikleri uygun olmayan ancak kazanmayı bilen bazı oyuncular ortaya çıkacaktır. Bu konuda su yolunu buldu diyebilirim.

Eski Yugoslavya altyapısının farkı nedir?

Bu soruyu 30-40 sene öncede soruyorlardı. Yugoslavya modelini Türkiye’de  ilk defa ve resmen Nihat İziç  uygulatmaya başladı. Orada ki antreman tarzı ve çalışma şekillerinin aynısı Türkiye’ye getirdi. Artık birçok kulübümüzde bunlar uygulanıyor. Ama önemli olan bu modelin veya antrenman şekillerinin gelmesi  değil, önemli olan oyuncuların ve antrenörlerin vizyonları . Eskiden bunları konuştuğumuz zaman ne Hidayet Türkoğlu vardı, ne de Mehmet Okur. O zamanlar rol modelimiz yoktu. Artık bizde de rol modeller ortaya çıkmaya başladı. Eski Yugoslav modelini böylelikle yakalayacağız. Ama antrenörlerin ve yöneticilerin vizyonu her şeyden daha önemli bu konuda halen gelişme gösteremedik bu nedenle takımlarımız patlama yapamıyor. Türk oyuncularının artık NBA hedefleri olduğu için en azından bireysel olarak bu konuda sorunumuz kalmadı..

Milli takımlarda da görev yapmış biri olarak Dünya şampiyonası 2010’da Türk Milli Takımımızın madalya şansını nasıl görüyorsunuz?

Bir kere her şeyden önce Dünya Şampiyonası Türkiye’de yapılacağı için müthiş bir heyecan duyuyorum. O maçlara gidip seyretmek, orada bulunmak, dünya yıldızlarının maçlarını izlemek çok güzel bir şey. Bizler çok kolay motive oluyoruz ama aynı zamanda çok çabuk yıkılıyoruz. Bu nedenle A milli takımımızın, turnuvaya iyi bir başlangıç yaptığı takdirde sonunu da iyi getireceğine inanıyorum. Daha önce bir altıncılığımız olduğu için, aynı dereceyi  tekrarlamamızın başarı olacağını düşünüyorum. Bu başarı içinde herkesin elinden gelenin en iyisini yapması gerekiyor.

Son olarak gelecekle ilgili hedefleriniz nelerdir?
İnsan, belirli bir yaşa geldikten sonra hayat felsefesini oluşturuyor. Basketbolu çok seviyorum ve hayatımın sonuna kadar bu oyunun bir parçası olmak istiyorum. Bunu yapan antrenör ağabeylerim de var. Yalçın Granit, Cavit Altunay, Batur Alp , Önder Seden, onlar halen bir şekilde basketbolun içindeler. Açıkçası onlara gıpta ediyorum, umarım bende o yaşlara geldiğimde basketbolun içinde kalmayı başarabilirim. Kısa vadede ise, fikirlerimle örtüşen ,vizyonu olan herhangi bir organizasyondan teklif alırsam antrenörlük yaparım. Bu organizasyonun, bayan, erkek, altyapı ,üst yapı 2. lig veya  1. lig olması, benim için hiç fark etmez, önemli olan bu işi düzgün olarak yapabileceğim  bir ortam olması. Zaten bugüne kadar iki, üç yerden ayrıldım. Ayrılma nedenim de,basketbolla yeni tanışmış  yöneticilerin işime karışmasıydı. Benim anlayışıma göre yaptığınız işten zevk alamadığınız zaman, o işe devam etmenin de pek bir anlamı kalmıyor.

Ntvspor.net

Aramalar:

• cem akdağ başaran
• cem akdağ galatasaray
• cem akdag galatasaray ayrildi
• cem akdağ galatasaraya doğru
• cem akdağ galatasarayda
• evren büker neden oynamaz
• galatasaray bayan basket kondisyon çalışmaları
• gökçe başaran gs tv
• gs bayan basket transfer dönemi

NOT:1.2.3.4.ve 5 Kademeye  ait ders konuları taslak biçiminde hazırlanmış olup,ders içeriklerinin detaylandırılması’’ uzman çalışma grupları’’ tarafından hazırlanacaktır.

Aramalar:

• basketbol öğretimi
• basketbol antrenörlük kursları
• basketbol ders programı
• müsabaka yönetimi ve ilkeleri
• basketbol antrenör görevleri
• antrenörlük kurs ders içeriği
• basketboll öğretimi örnekleri
• basketbolda ikili perdeleme drilleri
• basketbolda antrenör çeşitleri
• e kategorisi basketbol antrenör